.png){kind=small}
Ervaringsdeskundigen helpen je verder
Extreme ontwenningsverschijnselen
"Het afbouwen was de hel. Ik wist niet dat zoiets bestond."
“Wie dit niet heeft meegemaakt, kan zich dit niet voorstellen.
Mijn huisarts zegt dat het allemaal wel meevalt...Hij snapt er niks van.”
“Ik ben nog nooit van mijn leven zo ziek geweest .”
Afbouwen van opiaten wordt vaak onderschat.
Wie het meegemaakt, weet: dit is geen milde klacht, maar ontregeling van je hele lichaam.
67% van de mensen die opiaten afbouwen ervaart ernstige ontwenningsverschijnselen.
Mensen voelen zich ziek en ellendig, steeds minder opgewassen tegen het afbouwtraject. Het afbouwen gaat steeds trager, veel mensen verliezen de moed en gaan denken, ik kan dit niet.
Doorzetten wordt steeds moeilijker.
Extreme ontwenning in de praktijk
Ontwenningsverschijnselen horen bij afbouwen, je ontkomt er niet aan.
Maar extreme ontwenningsverschijnselen krijg je niet zomaar. Er is altijd een oorzaak. Meestal is dat te snel afbouwen, te grote stappen, en niet bijtijds bijsturen.
Op zo'n moment moet je afbouwschema worden aangepast. Het tempo moet omlaag, misschien moet je een paar weken stabiliseren, op dezelfde dosis blijven, totdat je weer tot rust gekomen bent.
Doorgaan met afbouwen terwijl je zo ziek voelt is een heel slecht idee. Je zult je alleen maar zieker voelen.
Extreme ontwenningsverschijnselen
• Niet kunnen slapen, dagenlang
• Extreme onrust, brandende huid, hartkloppingen
• Ernstige uitputting
• Paniek en ontregeling
Hoe voelt het?
“Je hebt het gevoel alsof er mieren onder je huid lopen. Je kan geen seconde stilzitten.”
“Vijf nachten achter elkaar niet geslapen. Ik viel midden in de nacht op straat op een bankje in slaap.”
“Ik was zo ziek dat ik niet meer kon praten.”
“Voor mij hoefde het leven echt niet meer.”
Gevolgen
Ontwenningsverschijnselen kunnen zo heftig zijn dat mensen:
-
volledig uitgeput raken
-
niet meer functioneren
-
medische hulp nodig hebben
-
het afbouwen moeten onderbreken of stoppen
Ervaringen uit de praktijk
Als het misgaat
Na een auto-ongeluk kreeg Nadine* vijf maanden oxycodon.
Toen haar huisarts met pensioen ging, kreeg ze een nieuwe arts.
Die zei: "Je moet in vier dagen naar nul, want je bent verslaafd.”
Wat volgde, was geen afbouw — maar een lichamelijke en mentale crash.
Slapeloosheid. Paniek. Rillingen. Uitputting.
Midden in de nacht rende ze in haar T-shirt de straat op.
De volgende dag belandde ze op de Spoedeisende hulp met vreselijke ontwenningsverschijnselen en een dubbele longontsteking.
“Sindsdien kijk ik anders naar dokters — ik heb geen vertrouwen meer.”
_edited_edit.jpg)
Zo kan je ontwenningsklachten verminderen
Er zijn verschillende manieren om ontwenningsklachten te verminderen. Die gaan allemaal via je arts.
Bespreek met hem of haar de mogelijkheden
-
ondersteuning met medicatie
-
aanpassen van het afbouwtempo
-
overstappen naar een ander middel
-
stabiliseren
👉 Lees meer over ontwenningsverschijnselen?????? en waarom die in de praktijk soms veel erger zijn dan nodig is →
👉
Veel mensen geven aan dat kleinere afbouwstappen mogelijk hadden kunnen helpen om heftige klachten te verminderen.
👉 Lees verder: Onderzoek lagere doseringen oxycodon en tramadol
Wat mensen hierover zeggen
“Mijn arts heeft nooit voorgesteld om over te stappen naar een ander middel.”
“Ik hoorde pas achteraf dat er iets bestaat tegen ontwenningsklachten. Waarom wist ik dat niet eerder?”
"Mijn arts heeft nooit het afbouwtempo verlaagt. Hij zei alleen maar: je moet nog even doorzetten. Het gaat straks vanzelf beter. en daar moest ik het mee doen."
Dit is geen uitzondering
Wanneer je arts je ontwenningsverschijnselen niet serieus neemt, wegwuift, gebagatelliseerd, dan is dat geen goed teken.
Het is altijd goed om na te denken over alternatieven, Bijvoorbeeld een andere huisarts, begeleiding via de verslavingszorg.
De meeste mensen hebben hier geen zin in of zeggen bij zichzelf: dat gaat mij toch niet lukken.
Maar als je dit soort dingen tot laatste uitstelt en je bent echt heel ziek, dan is dat heel erg naar.
Als je serieus denkt dat je beter af bent bij een andere arts, maak daar dan werk van.uitstellen tot het laatste nippertje is niet handig.
Bekijk ook het Dossier: Afbouwzorg: zo mis kan het gaan
De huisarts is verantwoordelijk voor het afbouwtraject. Maar hij weet er heel weinig vanaf, hij geeft het zelf toe. "