top of page

Naltrexon combineren met oxycodon: wat bezielt zo'n arts?

  • Foto van schrijver: Ervaring
    Ervaring
  • 2 apr
  • 3 minuten om te lezen

Bijgewerkt op: 3 apr

Een arts die Low Dose Naltrexon (LDN) voorschrijft aan iemand die oxycodon gebruikt, is die wel goed bij z'n hoofd...? Hillegien vertelt haar verhaal.


Vrouw knuffelt hond, troost na medische misser

"Dit was geen kleine misrekening. Dit was vragen om een acute ontwenning — en precies dat gebeurde. Binnen seconden ging het volledig mis. Wat volgde was een nacht die ik niet snel zal vergeten.

Low dose Naltrexon: zou dat voor mij geschikt zijn..?

Ik slik al lange tijd oxycodon. Met het idee dat ik zou gaan afbouwen, maar toch iets tegen de pijn zou houden, kreeg ik via de pijnpoli low dose naltrexon (LDN) voorgeschreven.

Instant cold turkey

Naltrexon is een middel dat normaal gebruikt wordt bij mensen die een overdosis opiaten hebben genomen. Het blokkeert de werking van opiaten en verdringt zelfs opiaten die zich al hebben vastgezet op de receptoren. Instant cold turkey is het gevolg. In Amerika heeft iedere hulpverlener het op zak.

Low dose naltrexon was misschien een mooi alternatief voor oxycodon, dacht de arts van de pijnpoli.

Low dose naltrexon is iets anders. Het wordt off label voorgeschreven bij chronische klachten zoals pijn, ontstekingen, ME en fibromyalgie.

Maar of dit middel ook geschikt is als pijnstiller voor iemand die oxycodon gebruikt...? Mijn de pijnarts dacht van wel; hij schreef meteen een recept uit.

De apotheek waarschuwde nog

Toen ik mijn recept ophaalde bij de apotheek, werd ik direct gewaarschuwd dat ik de Naltrexon niet tegelijkertijd mocht gebruiken met de opiaten.

“Niet combineren met oxycodon.” Het werd nadrukkelijk gezegd.

De apotheek heeft de arts van de pijnpoli nog gebeld om hierover te praten. Maar hij vond het allemaal onzin. Helaas bleek dat achteraf toch een beetje anders te liggen.

Binnen seconden ging het volledig mis

Direct nadat ik de eerste dosering LDN had ingenomen werd ik enorm naar.

In een paar seconden ging ik van enorm heet naar enorm klappertanden. Ik wist niet wat ik met mijzelf aan moest. Ik was compleet van de wereld. Het was midden in de nacht en ik was alleen thuis, want mijn man werkt ’s nachts. Met de grootste moeite heb ik toen de huisartsenpost gebeld.

Ik kan me van het gesprek weinig meer herinneren, maar schijnbaar was ik zo verward dat ze direct een ambulance hebben gestuurd.

De pijnarts had 4 mg voorgeschreven terwijl 0,01 mg normaal is.

Op een gegeven moment had ik één helder idee: oxycodon! Ik moet oxycodon innemen. Dat heeft de situatie uiteindelijk doorbroken.

LDN, dat was voor mij eens maar nooit meer

De ambulance kwam snel. Ik werd nagekeken en hoefde niet mee. Ik voelde me compleet uitgeblust en verward. Een flinke nacht slapen en daarna nog een paar dagen enorm moe, toen was het voorbij. Uiteraard heb ik die LDN nooit meer aangeraakt - dat was eens, maar nooit meer. Later bleek nòg iets: de dosering klopte totaal niet. Ik had 4 mg gekregen, terwijl je normaal start met ongeveer 0,01 mg. Dat is geen klein verschilletje, dat is een afwijking van een compleet andere orde.

Achteraf gezien was het gewoon een hele rare, onbegrijpelijke toestand.

Iemand die opiaten gebruikt, hoort geen naltrexon te krijgen.

Iemand die oxycodon gebruikt naltrexon voorschrijven gaat in tegen alle logica en gezond verstand. Maar toch is het gebeurd.


  • Hoezo schrijft een pijnarts dit voor, nota bene in een veel te hoge dosis?

  • Waarom wordt een waarschuwing van de apotheek weggewuifd?


Dit heeft impact gehad

Ik vind het te gek voor woorden. Een voorschrijvend arts moet toch op zijn minst kennis van zaken hebben van het middel dat hij voorschrijft? Niet dus… Dit voorval is inmiddels twee jaar geleden, maar het ligt mij nog vers in mijn geheugen. Het was niet alleen lichamelijk heftig. Ik heb er ook een trauma aan overgehouden destijds, en angsten.

"Wat vervelend voor u..."

Of ik ooit nog contact heb gehad met die arts? Jazeker. Ik heb de pijnpoli de volgende dag een mail gestuurd. De reactie was; vervelend voor u, zeg. In het gesprek een paar weken later lachte hij het een beetje weg. Daar kon ik het mee doen.

Gelukkig kan het ook anders

Gelukkig heb ik inmiddels een hele fijne huisarts die wél meedenkt. Dat maakt een wereld van verschil. Zo kan het dus ook..."


bottom of page