Afbouwen van morfine of andere opioïden gaat niet bij iedereen hetzelfde. In dit ervaringsverhaal wordt duidelijk hoe een DNA-onderzoek kan verklaren waarom iemand veel heftiger reageert op dosisverlagingen.

Ik heb een afwijkend DNA genotype, daardoor blijven ontwenningsverschijnselen bij mij ruim vier weken hangen. Toch ben ik aan het afbouwen, maar heel langzaam. Het volgen van een pijnprogramma heeft mij heel erg geholpen.

Door een zeldzame DNA-variant reageert Marianne anders op opiaten, waardoor afbouwen extreem zwaar werd. In dit aangrijpende verhaal vertelt ze over haar strijd tegen pijn, misverstanden in de zorg en het verlangen naar een leven met meer kwaliteit en rust.

Vier soorten DNA-types zijn bepalend voor hoe gevoelig jij bent voor opiaten. DNA kan verklaren waarom jij reageert zoals jij reageert: het verklaart ook het verschil tussen hoe mensen reageren. De een kan vrij makkelijk afbouwen, de ander heeft het vreselijk moeilijk. Het zit in je DNA.

Hoe jij het gebruik en afbouwen van opiaten ervaart heeft te maken met je DNA. Het is voor iedereen anders. Lees hoe het in elkaar zit en wat jij er In de praktijk mee kunt.

Ik lag al maanden op bed vanwege een hernia die mij gruwelijke zenuwpijnen bezorgde. Ik had al verschillende opiaten geprobeerd maar niets hielp: de pijn werd steeds erger en ik kreeg steeds meer last van spieruitval. Het enige dat ik nog zelfstandig kon was het toilet bezoeken en mezelf halfslachtig wassen. Ik gebruikte 75mcg langwerkende fentanylpleisters en voor noodgevallen kortwerkende oxycodon tabletten. Ik was echt ver heen; soms kon ik amper meer denken. De fentanyl

DNA bepaalt voor een heel groot gedeelte hoe jouw lichaam opiaten verwerkt en hoe jouw lichaam reageert wanneer je gaat afbouwen. DNA variant CYP2D6 maakt afbouwen extra zwaar.