Waarom afbouwen voor mij veel moeilijker is dan voor anderen

En wat mijn DNA daarmee te maken bleek te hebben

Lieve allemaal

Ik ben al zo’n 25 jaar laten we zeggen “verslaafd” aan morfine. Na een operatie waaraan ik langdurige postoperatieve pijn heb overgehouden kreeg ik er ook buprenorfinepleisters bij.

Tweeënhalf jaar geleden ben ik begonnen met afbouwen.

Het afbouwen is voor mij heel zwaar. Op dit moment zit ik op 14 druppels oramorph (vloeibare morfine, 20 mg) en 5 mg butrans pleister - dus ik moet nog best veel afbouwen.

Ontwenningsverschijnselen waren voor mij normaal

Omdat ik van het begin af aan al zeer extreme ontwenningsverschijnselen had, heb ik in 2023 mijn DNA laten analyseren. Een andere reden om dit onderzoek te laten doen, was dat ik mijn hele leven al heel heftig reageer op medicijnen; veel sterker dan eigenlijk normaal is. Dus ik wilde hier meer over weten.

Het onderzoek heeft mij enorm veel inzichten opgeleverd.

Ik ontdekte voor welke medicijnen mijn lichaam gevoelig is en waar mijn lichaam extreem heftig op reageert - vooral op het afbouwen van de morfine en de butrans.

Mijn DNA-paspoort

Na zo’n onderzoek krijg je een DNA-paspoort. Daarin staat precies hoe jouw lichaam bepaalde medicijnen verwerkt.

Met deze kennis kun je, wanneer er nieuwe medicatie wordt voorgeschreven, vooraf in je DNA-paspoort controleren of je lichaam dat middel goed kan afbreken. Ook kun je zien of je juist veel bijwerkingen kunt verwachten, of dat je lichaam het medicijn zo snel opruimt dat je er meer van nodig hebt.

Mij heeft dit inmiddels al veel ellende bespaard.

Maar met het afbouwen van opiaten ging het eigenlijk nog steeds niet goed. Te heftige ontwenningsverschijnselen, te langdurig.

Ook bij de kliniek waar ik onder behandeling ben werd gezien dat ik extreem reageerde op verlagingen, veel heftiger dan anderen, en dat het steeds erg lang duurde voordat ik dan weer stabiliseerde.

Op zoek naar een verklaring

Onlangs heb ik bij de apotheker van het onderzoeksbureau waar ik het onderzoek heb laten doen de vraag neergelegd, hoe het komt dat afbouwen voor mij zo ontzettend zwaar is.

De apotheker is in mijn DNA gedoken en heeft het uitgezocht. De eindconclusie is niet heel makkelijk te begrijpen, want het is geschreven in nogal wetenschappelijke taal. Maar als je echt goed kijkt wat er staat, kom je er toch wel uit.

De conclusie was dat het er inderdaad mee te maken heeft hoe de morfine en de Butrans worden afgebroken in mijn lichaam. Ik geef hier niet het hele rapport weer, maar ik pik er één ding uit.

Eh... DNA-variant CYP3A4?

Het onderzoek heeft vastgesteld dat DNA-variant CYP3A4 een verlaagde activiteit heeft. Misschien zegt jou dit niks: tot voor kort was dat voor mij precies hetzelfde.

Maar wat ik steeds heel duidelijk heb gevoeld is dat er bij mij iets vreemds aan de hand is met de afbraak van de morfine.

En daarvoor heb ik nu bewijs: namelijk er is in mijn lichaam een verlaagde activiteit van deze DNA-variant.

Nu weet ik waarom klachten altijd pas later kwamen, maar wel keihard

Dagen later kwam ineens de klap

In de praktijk betekent dat dat ik tijdens het afbouwen niet direct klachten ervaar van een dosisverlaging, maar soms pas dagen later. En dan komen ze ineens heel hard binnen en ze duren ontzettend lang.

Je kunt je voorstellen: als je dat niet weet - en als je arts dat niet weet - omdat het nooit onderzocht is, kan dit leiden tot hele vervelende toestanden.

Wat heb ik mij ziek gevoeld en wanhopig. Ik had geen idee hoe dat kwam; onwillekeurig gaf ik mezelf de schuld. Maar tegelijkertijd wist ik dat ik er niets aan kon doen.

Dankzij dit DNA-onderzoek weet ik nu dat dit niet zomaar een ”gevoel” is dat ik heb, maar een biochemische realiteit, waardoor mijn lichaam anders reageert. Het is echt!

Het ligt niet altijd aan jezelf

Wat ik jullie hiermee wil zeggen is: als het afbouwen moeilijk gaat, als het nauwelijks wil lukken, besef dan dat het aan je DNA kan liggen.

Ik heb zelf zo verschrikkelijk geleden in de tijd dat ik nog op een normaal afbouwschema stond; ik heb onbeschrijfelijk veel moeite en ellende mee gehad. Ik zou willen dat niemand anders deze lijdensweg hoeft te gaan.

Ook andere medicijnen

Ik wil ook benadrukken dat mijn DNA onderzoek niet alleen uitwees dat de morfine slecht wordt afgebroken, maar dat mijn lichaam diverse medicijnen anders verwerkt. Keer op keer had ik last van ontzettende bijwerkingen, zo erg soms dat ze het medicijn zelf helemaal teniet deden. En niemand die begreep wat er aan de hand was. Noch de arts, noch de apotheker, nochde kliniek.

Maar nu dit bekend is, dan kan mijn arts daar rekening mee houden met het voorschrijven en dat scheelt enorm veel.

Niet dat alles nu helemaal van een leien dakje gaat... maar het gaat beter!

👉 Mocht er iemand vragen hebben, mag je me gerust een berichtje sturen via contact@opiatenafbouwen.nl. Mijn naam is Maria. 👉 Bekijk informatie over DNA-onderzoek om te ontdekken hoe je dat kunt regelen. Als je arts aanleiding ziet voor een onderzoek wordt het door de zorgverzekering vergoed.