Maagverkleining -> Oxycodonverslaving -> Paracetamolvergiftiging

In 2011 kreeg ik mijn gastric bypass; ik woog 160 kg. Daarna ben ik in een heel rap tempo ontzettend veel afgevallen - ja, dat was een succes. Maar het begin van een geweldig nieuw leven was het niet.

Want in 2013 kreeg ik een ongeluk; het gevolg was een verbrijzelde schouder. Wat een pijn, wat een pijn. Daar moest wat aan gedaan worden.

Hoge doseringen oxycodon en andere medicatie

Ik werd behandeld door een orthopeed die erg goed kon voorschrijven. Ik zat al snel op 700 mg oxycodon, een combi van kortwerkend en langwerkend. Binnen de kortste keren was ik verslaafd. Ik gebruikte zoveel dat ik voortdurend op het randje van een overdosis zat.

Daarnaast kreeg ik ook 4x 75 mg pregabaline en 4x 75 mg amitriptyline, en dan dit nog eens afgetopt met 21 tabletten paracetamol van 1000mg per dag (op een slechte dag nog veel meer).

Mijn orthopeed gaf me letterlijk op schrift instructies mee dat ik bij iedere oxycodon een paracetamol moest bijnemen, om de oxycodon te versterken.

Paracetamol: onderschat en levensgevaarlijk

Ik vond dat best raar. Maar ik was zo verdoofd door die enorme medicijnencocktail dat ik al vergeten was waarover ik wilde nadenken voordat ik begonnen was. En verder deed ik gewoon op de automatische piloot wat de arts zei, want ja, die had er verstand van.

Hoe dom kan je zijn…? Ja, dat zeg ik nu ook.

Wat een maagverkleining doet met medicatie

Na een maagverkleining hakt vooral de kortwerkende oxycodon er keihard in: ik slikte het en een kwartier later was ik zo stoned als een garnaal. Dat vertellen ze je niet, als je informatie gaat inwinnen over een maagverkleining.

Er ging een hele nieuwe wereld voor mij open, vol verrassingen en andere narigheid. Want zo snel als de oxycodon opkomt, zo snel is het ook weer uitgewerkt. Maximaal tweeënhalf uur heb je er wat aan, en dan is het weer voorbij.

Want na eenmaagverkleining heb je nog maar een heel klein maagje over, daar past heel weinig in. Dus alles wat je inneemt wordt heel rap weer afgevoerd - ook medicatie. Die krijgt amper de kans om opgenomen te worden. Maar goed, zodra de oxycodon was uitgewerkt nam ik weer een nieuwe. Zo ging het een hele tijd door.

Onder toezicht van mijn arts liep mijn oxycodongebruik volledig uit de hand.

Maar de oxycodon was niet de reden dat ik enige tijd later op het randje van de dood lag.

Sinds ik was begonnen met de combinatie van oxycodon en paracetamol, was ik enorm afgevallen, ruim 100 kg. Maar nooit werd gecontroleerd of de hoeveelheid medicatie die ik slikte wel paste bij mijn nieuwe gewicht.

Ik wist niet dat je na een maagverkleining regelmatig controles moet hebben, om te kijken of bepaalde medicijnen nog wel goed worden opgenomen. Mijn artsen wisten het blijkbaar ook niet, want ik kreeg nooit controle. Maar toen kwam de man met de hamer.

Leverfalen door paracetamol

Op juli 2023 werd ik met gillende sirenes afgevoerd naar het ziekenhuis, met een zware leverbeschadiging. Het was de bedoeling dat ik een levertransplantatie zou krijgen, maar er was geen lever voorhanden. Mijn ouders en mijn dochters moesten komen voor een gesprek met de arts. Ze kregen te horen dat ik dat ik dit niet zou overleven.

Ze zeiden: "Jullie kunnen beter nu afscheid nemen, want waarschijnlijk haalt ze het einde van de nacht niet."

Heftige uitspraken voor mijn ouders en mijn meiden, toen 20 en 16 jaar oud. Maar gelukkig had ik mijn engeltje op mijn schouder. Het was vast mijn lieve overleden papa die mij erdoorheen sleepte. En ik had de wil om te leven.

Doorgespoeld: alle gif en alle opiaten weg

Omdat ik geen transplantatie kon krijgen hebben ze me compleet doorgespoeld met infusen, gedurende twee weken. Ik werd helemaal gedieptereinigd, alle gif moest worden verwijderd en daarbij werd ook gelijk ieder spoortje opiaat meegenomen. Ik ging ineens van 700 mg oxycodon kortwerkend naar naar 70 mg een langwerkend. Tegelijkertijd gingen de pregabaline en de amitriptyline er af. Ik zag echt roze olifantjes daar. Het was echt een hel, die tijd. Het heeft een haartje gescheeld of ik was er niet meer geweest... maar het liep anders.

Overleven, herstel en onbeantwoorde vragen

Ik heb een jaar lang geen paracetamol meer mogen slikken en uiteindelijk is mijn lever helemaal hersteld. Later, toen ik weer bij mijn positieven was, vroeg ik mij natuurlijk af, hoe heeft dit kunnen gebeuren? Waarom schrijft een arts mij zo’n enorm hoge dosis paracetamol voor?

Het kan toch geen onwetendheid zijn...?.Dat bestaat toch niet? Slordigheid? Of misschien onverschilligheid tegenover mij als patiënt?

Of heeft het ermee te maken dat je als opiaatgebruiker sowieso wordt behandeld als tweederangs burger ... in mijn geval tot de dood er bijna op volgt?

Klacht ingediend, nooit meer iets gehoord

Toen ik hersteld was, besloot ik een klacht in te dienen tegen die arts, bij de Klachtencommissie van het ziekenhuis. Nou, dat had ik net zo goed niet kunnen doen, want ik heb er nooit meer iets over gehoord. Maar ik laat het hier niet bij zitten.

De volgende stap is nu de tuchtrechter.