Persoonlijke verhalen over afbouwen

De arts van Arianne schreef 7 jaar oxycodon voor, nu is hij boos omdat ze nog steeds pijn heeft. Hij noemt haar een raar mens, een zeurpiet die steeds vraagt om medicatie. Bij de huisartsenpost nemen ze niet de moeite haar te onderzoeken.

Na een zware epileptische aanval belandde ik in een nachtmerrie van pijn en onbegrip. Mijn huisarts keek weg, mijn lichaam schreeuwde, ik bleef achter met helse pijn. Dit is mijn verhaal over strijd, stigma en overleven.

Hoe praat je met je partner, familielid of naaste over opiaten? Lees tips voor een gesprek zonder oordeel en met meer begrip en steun. Het zijn moeilijke gesprekken, vaak vol zorgen en emoties. Maar met de juiste insteek kun je steun geven.

Vijf maanden na een zwaar auto-ongeluk moest Nadine abrupt stoppen met 50 mg oxycodon per dag. Haar arts zegt: Je bent verslaafd. Nadine moest in 4 dagen afbouwen naar nul, oftewel cold turkey op doktersrecept.

Liesbeth moet plotseling stoppen met oxycodon want de Inspectie is geweest. Kan dat zomaar? En wat zijn de gevolgen? Liesbeth wordt doodziek.

Er was een misverstand over een afbouwschema; de assistente dacht dat Pien niet afgebouwd had, maar ze was al drie weken bezig. Toch werd Pien argwanend en onvriendelijk behandeld. "Als u woensdag niet op uw afspraak komt, dan wordt de medicatie stopgezet!"

Soms krijgen huisartsen bezoek van de Inspectie; daarna zeggen ze tegen patiënten dat ze geen opiaten meer mogen voorschrijven. Maar dat is niet waar! De huisarts is en blijft verantwoordelijk voor een veilig afbouwtraject.

Stigma en oxycodon vormen samen een recept voor wantrouwen en achterdocht. Lyke is al jaren stabiel in haar gebruik, maar ze krijgt er medicatie niet zomaar mee. De apotheker vertrouwt haar niet en laat dat duidelijk merken.

Anja weigerde de ene verslaving in te ruilen voor de andere; op eigen initiatief ze koos ervoor om tramadol af te bouwen met druppels en bonbons.