Luz: ‘Niet verslaafd genoeg’, maar al drie jaar aan het afkicken
In een jaar tijd onderging Luz vier zware operaties, heel kort achter elkaar, waarvan de laatste met levensreddende spoed.
In het ziekenhuis kreeg ze oxycodon plus een morfinepomp. Het was allemaal op het nippertje goed gegaan.
“Ik ging naar huis met 95 mg oxycodon per dag, maar ik herstelde heel vlot. Na een paar weken had ik geen pijn meer en wilde ik gaan afbouwen.
De dokter zei, doe het langzaam en de ziekenhuisapotheker drukte me dat nog eens op mijn hart: langzaam, langzaam, langzaam.
Dat heb ik gedaan, maar het was heel zwaar.
Tussen de innamemomenten had ik steeds last van interdose withdraw”. Dat betekent dat de oxycodon al is uitgewerkt, maar dat het nog geen tijd is voor de volgende dosis.
Elke keer opnieuw ontwenning, afkicken, vooral ‘s avonds en ‘s nachts voelde ik me heel slecht. Heel veel last ook van slapeloosheid, dat is slopend.
Na een jaar zat ik op 25 mg per etmaal, in een schema waarop ik kon functioneren. Het liefst wilde ik er hélemaal af, maar ik wist niet hoe ik dat voor elkaar moest krijgen. Ik word nog steeds zomaar willekeurig 's avonds of 's nachts overvallen door een heftige of minder heftige afkick.
"Mevrouw, u bent niet verslaafd genoeg."
Ik heb me gemeld bij de Jellinek kliniek, om te vragen of zij me konden helpen, maar zij vonden mij “niet verslaafd genoeg”.
"Mevrouw, u functioneert toch?"
Mijn huisarts stuurde me naar de pijnpoli. Daar werd gezegd dat die 25 mg “ toch bijna niks” was en ik toch functioneerde?
"Misschien bent u te neurotisch bezig met het innameschema"
Dus liet ik dat los en nam in wanneer ik het aan voelde komen, maar dat was dan te laat. Dan kreeg ik het in volle hevigheid terug en urenlang. Daarmee gingen we de wedstrijd ook niet winnen. Ik ben nu al vanaf 2023 bezig met afbouwen; ik heb er drie jaar over gedaan om van 95 mg per dag te komen tot 20 mg, waarvan ik het laatste jaar alleen maar bezig ben geweest voorbij die laatste 20mg oxycodon te komen. Maar het lukt niet. In deze fase gaat het afbouwen nog veel langer dan in het begin. Helaas ben ik nog steeds niet helemaal stabiel. Een tijdlang heb ik geen verschijnselen en denk ik misschien kan het en dan krijg ik weer de bibbers en zit ik weer te schudden. Van ellende ook.
Steeds opnieuw hetzelfde circus...
Het is een eindeloos lang proces, maar ik blijf het proberen. Ik hoop over een paar weken weer één tablet minder te kunnen nemen. Ellendig, wat een rotspul.
Ik heb het met mijn psychiater gehad over taperingstrips, maar ik weet niet hoe dat werkt. Zij kent het ook niet, maar ze zou er naar kijken.
Ze zei de vorige keer dat als ik dan nóg niet stabiel ben ik misschien maar moet accepteren dat ik de oxycodon de rest van mijn leven moet blijven gebruiken - omdat ik niet kan afbouwen.
