Ik kon werken, voor mijn dochter zorgen en mijn huishouden runnen. Dankzij dat pilletje hield ik moeiteloos alle ballen in de lucht. Mijn medicatie bestelde ik via de herhaallijn van de apotheek. Er was geen controle en niemand zei er ooit iets van.

Yvonne leeft met diabetes type 1 en meerdere chronische aandoeningen. Ze zit in een rolstoel, maar leidt een actief leven als moeder en vrijwilliger. Wanneer ze door een medische noodsituatie een ambulance nodig heeft, loopt alles echter anders dan verwacht. Niet haar bloedsuikerwaarden, maar haar fentanylgebruik krijgt de hoofdrol.

De arts van Arianne schreef 7 jaar oxycodon voor, nu is hij boos omdat ze nog steeds pijn heeft. Hij noemt haar een raar mens, een zeurpiet die steeds vraagt om medicatie. Bij de huisartsenpost nemen ze niet de moeite haar te onderzoeken.

Stigma en oxycodon vormen samen een recept voor wantrouwen en achterdocht. Lyke is al jaren stabiel in haar gebruik, maar ze krijgt er medicatie niet zomaar mee. De apotheker vertrouwt haar niet en laat dat duidelijk merken.

Liesbeth moet plotseling stoppen met oxycodon want de Inspectie is geweest. Kan dat zomaar? En wat zijn de gevolgen? Liesbeth wordt doodziek.

Het persoonlijke verhaal van Trijntje laat zien hoe kwetsend vooroordelen over het gebruik van opiaten op doktersrecept kunnen zijn. Ondanks dat zij oxycodon gebruikt op medisch advies, ervaart zij telkens negatieve reacties en vooroordelen van zorgverleners.

De praktijk moet worden schoongeveegd. Sylvia, 68 jaar, krijgt het label 'junk' in haar dossier. Geen nieuw recept, maar meteen stoppen.

Er was een misverstand over een afbouwschema; de assistente dacht dat Pien niet afgebouwd had, maar ze was al drie weken bezig. Toch werd Pien argwanend en onvriendelijk behandeld. "Als u woensdag niet op uw afspraak komt, dan wordt de medicatie stopgezet!"